Bewoners Jane en Jordi

Vier jaar geleden kocht Jordi (29) zijn appartement aan de Sint-Janstraat. Een jaar later trok vriendin Jane (24) bij hem in. Samen met papegaai Yoshi en gerbils Daisy en Zoë is het een gezellige boel in huis. In de woonkamer pronkt een vitrine vol Japanse animatiepoppen: ‘we krijgen hier heel vaak opmerkingen over!’

Papegaai Yoshi steelt meteen de show. Met zijn harde gillen en roepen laat hij weten dat hij ook graag mee wilt praten. Jane: “Hij heeft dezelfde kleuren als het Mario poppetje Yoshi, vandaar zijn naam.” Jane is als kind al een enorme dierenvriend. Naast Yoshi zijn er nog twee andere, stillere bewoners in huis. Gerbils Daisy en Zoë liggen rustig te slapen in hun terrarium.

Woordenschat

Janes liefde voor vogels is groot en na twee valkparkieten wilde ze graag een papegaai. “Ze kunnen dertig tot vijftig jaar oud worden en daarmee blijven ze dus een groot gedeelte van je leven bij je. Dat vind ik bijzonder, hij gaat zoveel van ons meemaken. Yoshi staat regelmatig in een reiskooi in het open raam en dan kijkt hij naar wat er allemaal op straat gebeurt. Buurtbewoners en andere passanten kijken heel vaak vreemd om zich heen als ze zijn gegil horen.”, lacht Jane.

Al is Jane de grote dierenvriend in huis, Yoshi blijkt toch meer naar Jordi toe te trekken. Jordi: “We dachten dat hij met mij zou gaan vechten om het vrouwtje, maar hij is verliefd op mij geworden. En hij is nu dus jaloers op Jane!” Yoshi’s woordenschat breidt dagelijks uit. “Hij oefent ’s ochtends als hij net wakker is en er nog niemand bij is. We zeggen bepaalde woorden heel vaak en dan gaat hij het op een gegeven moment naspreken. Als ik zwaai zegt hij ‘doei Yoshi’. Iedere ochtend als ik naar mijn werk vertrok, zei ik dit tegen hem. En nu hoeven we onze jas maar aan te trekken of sleutels te pakken en hij zegt al gedag!”, vertelt Jordi.

Vitrine

Een opvallend item in de woonkamer is de vitrine vol uitgestalde figuren. Jordi: “Dit zijn PVC anime figures. Ze komen allemaal uit Japanse tekenfilms, waarschijnlijk ken je Dragonball Z en Pokémon wel. We kijken samen heel graag naar dit soort series.” Jane vult aan: “We zijn best wel nerds! Het grootste gedeelte van de poppetjes komt ook uit Japan. Toen we daar drie weken op vakantie waren hebben we er heel veel gekocht. De eerste nachten sliepen we in Akihabara, de nerdy wijk van Tokyo. De winkels lagen vol met deze dingen en we vonden het zo tof. Uiteindelijk moesten we een aparte tas kopen om het te kunnen vervoeren! We hebben alles verpakt in bubbeltjesplastic en de tas meegenomen als handbagage, zodat we zeker wisten dat ze heel zouden blijven!”

Perfecte ligging

In 2016 is Jordi van Krimpen aan de IJssel naar het Hoogkwartier verhuisd. “Ik moest iedere dag heen en weer voor mijn werk en werd helemaal gek van de Algerabrug. Ik wilde in Rotterdam wonen. Het fijne aan deze plek in de Sint-Jansstraat is dat het voor de deur nog rustig is, maar je loopt zo de drukte in. Ik heb alles op fietsafstand. Mijn werk als operationeel directeur bij een snelgroeiend online marketingbureau zit in Spaces op het Hofplein. Daarnaast fitness ik iedere ochtend bij MyLife aan de Maasboulevard, ook om de hoek.” Jane vult aan: “Gisteravond hadden we nog een borrel in café Pol. Wij springen op de fiets en dan zijn we er zo.”

Als Jordi het appartement koopt, kan hij er vrijwel direct in. “Ik hoefde niks te verbouwen en dat is maar goed ook, want ik heb twee linkerhanden. Ik heb zelfs een groot gedeelte van het interieur overgenomen. De vorige bewoner was vrij weinig thuis, dus alles was zo goed als nieuw.”, vertelt hij.

Rotterdamse markt

Al is Jane geboren en getogen in Dordrecht, ze voelt zich eigenlijk Rotterdamse. “Ik werkte al in Rotterdam voordat ik hier kwam wonen. Nu werk ik als management assistent op het Albeda college, een echte Rotterdamse school.” Ze houdt van het platte Rotterdamse en daarom gaat ze ook iedere zaterdag naar de markt. “De marktlieden kennen me bij naam, ze weten wanneer ik kom en wat ik koop. Ik houd ervan dat ze naar me roepen: ‘He wijffie, ben je d’r weer?’ Ze zijn ook echt betrokken. Onze bruiloft in Mallorca kon vanwege corona niet doorgaan. De eerste keer na de lockdown dat ik weer op de markt was, vroegen ze daar meteen naar.”

Niet geheel verrassend komt Jane ook graag bij het kattencafé Pebbles. Daarnaast drinkt ze zo af en toe koffie bij Amada Coffee. Samen bestellen ze regelmatig sushi bij Hayai Sushi. En hebben ze al verschillende keren vrienden en familie meegenomen naar de Korean BBQ: “Daar hebben we al mensen verslaafd aan gemaakt!”

Goede buren

Jane legt makkelijk contact en vind dit ook belangrijk. Ze kent alle buren in het portiek, maar ook andere buurtbewoners spreekt ze regelmatig. “De buurvrouw hieronder is echt een vriendin geworden. Het begon met gedag zeggen en uiteindelijk zijn we een keer koffie gaan drinken. Ondertussen komen we bij elkaar op de verjaardag en hebben we elkaars sleutel. We zitten regelmatig op een bankje aan de Groenendaal.”, vertelt Jane.

Tijdens de coronaperiode organiseerden Jane en Jordi een Covid-19-barbecue op afstand. Jane: “Iedereen maakte iets lekkers en dat gingen we bij elkaar langs brengen. Wij grilden vlees op de barbecue. Uiteindelijk zat iedereen veilig op zijn eigen balkon te eten, maar konden we wel met elkaar kletsen.”

Terrasvlonders

Veel parkeervakken in de Hoogstraat zijn momenteel bezet door terrasvlonders en een gedeelte van de straat is zelfs tijdelijk autovrij. Jordi en Jane merken verschil. “Het is steeds drukker. Er is meer verkeer en minder parkeerruimte. Het komt voornamelijk door het winkelend publiek. Veel klanten van Coolblue komen met de auto en die konden ze eerst in de Hoogstraat kwijt. Nu parkeren ze de auto in de zijstraten, zoals hier. Normaal waren de hofjes en de parkeerplaats hiernaast echt voor bewoners.”, vertelt Jane.

Op termijn zien Jordi en Jane zichzelf wel verhuizen. Jordi: “Ik vind het geen drama, maar je merkt wel dat het drukker wordt. We willen uiteindelijk sowieso groter wonen, maar dat is met de huidige huizenmarkt wel moeilijk. Vooral omdat ik het liefst dit appartement wil aanhouden om te verhuren. Dus we moeten nog maar even aankijken hoe het loopt!”

Auteur: Anne Klapmuts

Fotograaf: Hester Blankestijn

Ontdek meer verhalen!