Bewoners Pim, Sharon en Maes

Ze kijken er wel en niet naar uit om eind volgend jaar hun appartement in het Hoogkwartier te verruilen voor een nieuwbouwwoning in Park Zestienhoven. Sinds Pim (38) en Sharon (29) met zoon Maes (13 maanden) een gezin vormen, verlangen ze naar meer vierkante meters, minder prikkels en een tuin. Laat onverlet dat ze de buurt en hun huis enorm gaan missen. Pim: "Ik zal hier nog veel komen en altijd met weemoed naar dit raam kijken."

Pim kocht zijn 3-kamerappartement aan de Mariniersweg in 2006 vanuit Maastricht, waar hij studeerde. In 2012 trok Sharon bij hem in. Ze ontmoetten elkaar op Koninginnedag tijdens Oranjebitter. Sharon: “Toen bleek dat we al ons hele leven dicht bij elkaar in de buurt waren geweest, want we komen beide uit de regio Rotterdam.”

Voor Sharon was het Hoogkwartier thuiskomen. Zij groeide op in de Brussestraat, een zijstraat van de Goudsesingel. Sharon’s verlangen naar een tuin stamt uit haar jeugdjaren in een benedenwoning in het complex Wereldhaven. “Mijn zusje en ik speelden daar altijd in de beschutte binnentuinen. Zo’n plek wil ik ook voor Maes.” Pim: “En ik wil een moestuin en kippen.”

Bewoners Pim, Sharon en Maes in het Hoogkwartier

Vol

Pim werkt als digitaal productmanager bij Evides Waterbedrijf. Sharon is net begonnen aan een baan als pedagoog bij het Centrum Jeugd en Gezin. Maes heeft zijn eerste volle dag achter de rug bij Kinderopvang ‘t Steigertje aan het Achterklooster. Op deze vrijdag-familiemiddag verorbert hij achter elkaar twee boterhammen, een banaan en een mandarijn. Sharon: “Hij heeft zo’n trek de laatste tijd.” Sinds Maes er is werkt Pim op zijn thuiswerkdagen bij Café @Home in Het Industriegebouw. “Het is hier te vol om rustig te werken.” Sharon: “We hebben er met Maes zoveel extra spullen bij.”

“Het is hier te vol om rustig te werken.”

Bewoners Pim, Sharon en Maes in het Hoogkwartier

Super

Binnenkort hoeft Pim alleen nog maar af te dalen om rustig te kunnen werken, want dan opent de Plantastic! Health Hub, een vegan lifestyle community. Pim: “Super leuk. Echt een aanwinst voor de wijk.” Marcan Vastgoed mailde van tevoren om hun mening te polsen over de nieuwe zaak. Pim: “Netjes hoor. Toen die mail kwam was De Gele Kanarie net geopend, dus ik kneep ‘m wel even; want ik heb niet getekend voor een bruisende kroeg onder me met een terras dat tot 01:00 uur vol zit. Tegelijkertijd vind ik het super tof dat Marcan zich inspant om de plint, die jaren leeg heeft gestaan, te vullen met hoogwaardig retail. Dus ik heb geantwoord: “Als het terras niet te groot wordt, er geen alcohol wordt geschonken en jullie bezorgfietsen in plaats van -brommertjes gebruiken dan vind ik het prima.”

Bewoners Pim, Sharon en Maes in het Hoogkwartier

Kaartje

Via de media weet Pim dat het nieuwe beleid van Marcan Vastgoed kleinere ondernemers kan treffen, omdat die de hogere huren niet kunnen betalen. “Dat vind ik niet perse negatief. Ik heb leuk contact met de man van de wassalon in de Bredestraat. Daar is altijd leven; mensen kletsen gezellig met elkaar terwijl ze op hun was wachten. Maar of het nu een gemis zou zijn voor de wijk als die zaak verdwijnt…?” (N.B. Daags na het interview sloot de wassalon noodgedwongen (tijdelijk) zijn deuren na brand, red.)

Sharon: “We zouden het wel jammer vinden als Banketbakkerij H. Van der Heijden zou verdwijnen. Vooral toen ik zwanger was kwam ik daar veel. Lekker tijgerbrood halen, krentenbollen en pepernoten. Ze hebben zo met mij meegeleefd. Vroegen elke keer hoe het met me ging. Zulke ondernemers willen we steunen.”

Ontwikkelingen

Pim volgt de ontwikkeling in het Hoogkwartier op de voet. “Ik voel me echt onderdeel van deze wijk en bekijk altijd de gebiedsaankondigingen van de gemeente Stadsontwikkeling; heel interessant. Ook volg ik de website en Facebookpagina van het Hoogkwartier. Zo weet ik welk nieuw tentje er nu weer opent.” Samen sommen zij de zaken op die ze zo hebben ontdekt: “De Gele Kanarie, Alfredo’s Taqueria, By Jarmusch, Eefje Kookt, Bier & Zo, Wijnkoperij Henri Bloem, Whoops, Harries Wine & Deli, Verward en het nieuwe vegan-restaurant Dumbo dat de mannen van Venour gaan inrichten.”

De eerlijkheid gebiedt Sharon te zeggen dat haar favoriete zaken niet in het Hoogkwartier zijn. “Voor ontbijt en lunch steek ik de Mariniersweg over naar de Nine Bar. Met Maes ga ik graag naar De Kleine Kapitein. Boodschappen doe ik bij de Gimsel. En bij Spirit ga ik heel vaak taart eten.”

Bewoners Pim, Sharon en Maes in het Hoogkwartier

Geen optie

Pim en Sharon kijken elkaar even aan. Sharon: “Misschien wordt het toch moeilijker dan we denken om de wijk te verlaten. Maar hier blijven op 77 vierkante meter zonder buiten is geen optie.” Pim: “We krijgen daar 150 vierkante meter huis met een grote tuin aan het water op vijftien minuten van de stad: best of both worlds. In deze flat zou je voor dat aantal vierkante meters twee appartementen moeten combineren. En er zou een lift moeten komen. Dat zou trouwens kunnen, want er is een al liftschacht. Die ruimte gebruikt iedereen nu om z’n badkamer te vergroten.”

Sharon: “Er zou ook een plek moeten komen waar je fietsen en Buggy’s kunt stallen.” Pim: “En meer groen. Ik heb vijf jaar geleden bij de VvE het idee geopperd om de daken van de expeditiestraat aan de achterkant groen te maken. Dan heeft iedereen die daar op uitkijkt fijner uitzicht en de bewoners op onze verdieping krijgen er een dakterras bij.” Het idee werd destijds niet enthousiast ontvangen. “Onlangs hoorde ik dat het weer op de agenda staat onder het kopje ‘duurzaamheid’: Een groen dak gaat langer mee dan een zwart dak, je bespaart er energie mee en het straalt in de zomer minder warmte af. Als we hier zouden blijven wonen zouden we op ons dakterras ’s ochtends koffie drinken. Verder zouden we er denk ik niet veel zitten, want er komt aan die kant weinig zon.”

Bewoners Pim, Sharon en Maes in het Hoogkwartier

Marinierspark

Aan de voorkant van hun appartement genieten ze volop van de zon en het uitzicht op de groene Mariniersweg. Sharon kijkt elke ochtend samen met Maes naar de vogels in de bomen. “Dat vindt hij prachtig.” Verder is de Mariniersweg voor beide voornamelijk een weg om over te steken.

Pim: “Als de Mariniersweg een leuk park zou zijn, zou deze wijk voor gezinnen een stuk aantrekkelijker worden. Idealiter zou je, net als op de Coolsingel, het autoverkeer over één baan leiden. Dan kun je aan deze kant, waar de zon op schijnt, het groen doortrekken tot aan de stoep. Er zou dan nog wel meer gebeuren om van deze groenstrook een park te maken waar je lekker gaat zitten; te beginnen een hondenuitlaatverbod.”

Sharon: “Als we met Maes naar buiten willen, gaan we nooit hiervoor zitten en ook niet in het Achterklooster. Beide zijn viezig door de hondenpoep en in het Achterklooster is weinig zon door de grote bomen. We gaan liever naar het Kralingse Bos of naar het veldje bij de Laurenskerk. Die zijn gezellig.”

Bewoners Pim, Sharon en Maes

Deeleconomie

Tot de geboorte van Maes hadden Pim en Sharon geen auto en dat beviel prima. Een klein jaar geleden heeft Pim er toch één gekocht. Sharon: “Van mij hoefde het niet. Ik heb nooit een auto gehad en doe alles op de fiets. Maar met een gezin blijkt het toch wel heel handig. Ik hoor mezelf steeds vaker voorstellen om met de auto te gaan. Met een kind heb je zoveel spullen mee te sjouwen.”

Als ze de auto niet gebruiken, verhuurt Pim ‘m via SnappCar en MyWheels. “Ik ben erg voor de deeleconomie. Toen ik nog vrijgezel was haalde ik vaak eten via Thuisafgehaald. Ik doe ook mee aan huizenhuur via Airbnb en leen mijn ladder en gereedschap uit via Peerby. Het leuke van een deelauto vind ik dat die niet onbenut stilstaat. Ook ontmoet ik hierdoor steeds nieuwe mensen en verdien ik een zakcentje. Als we hier zou blijven wonen zou ik zeker meedoen met de Mobility Challenge die in het voorjaar in de wijk wordt georganiseerd.”

Bewoners Pim, Sharon en Maes in het Hoogkwartier

Verhalen van bewoners en Stadslab Hoogkwartier

Het Hoogkwartier is in ontwikkeling. Maar is de buurt ook klaar voor toekomst? In vijf bijzondere verhalen van bewoners van het Hoogkwartier worden initiatieven, kansen en uitdagingen voor de buurt onder de aandacht gebracht. Met deze portretten wordt een brug gelegd naar het Stadslab Hoogkwartier waarin bewoners en ondernemers samen de toekomst van de buurt willen vormgeven.

Dit is het derde verhaal in een serie van vijf. Het eerste verhaal is ‘Bewoner Iris‘ en het tweede ‘Bewoner Daphne‘. De bijzondere serie van vijf portretten wordt geschreven door Esther Wienese. Esther maakte eerder met Marieke Odekerken de reeks met verhalen over ‘De bewoners van de Bredestraat 312‘.

Dit artikel is tot stand gekomen dankzij een bijdrage van Gebiedscommissie Rotterdam Centrum.

Bewoners Pim, Sharon en Maes in het Hoogkwartier

Auteur: Esther Wienese

Fotograaf: Cathelijne Beckand Verwée

Ontdek meer verhalen!